Myrtańczycy – naród zamieszkujący Myrtanę.
Historia[]
Powstanie narodu[]
Kiedy Rhobar I przepędził orków z Myrtany, założył tam swoje królestwo, a ludzie, którzy za nim poszli założyli naród Myrtany.
I wojna z orkami[]
Około 70 lat przed akcją z gier orkowie, chcąc wrócić na cieplejsze niziny Myrtany, zaatakowali i okupowali dużą część owej krainy, a Myrtańczyków zniewolili. Na ich nieszczęście ludzie zdołali odeprzeć najeźdźców i uwolnić swoich rodaków z niewoli.
Ekspansja i podboje[]
Myrtańczycy podbili Wyspy Południowe oraz skolonizowali część wyspy Khorinis. Kiedy na tron Myrtany wstąpił Rhobar II, który obrał sobie za cel zjednoczenie całego znanego świata, Myrtańczycy zaatakowali Varant i zajęli Nordmar, tym samym włączając cztery zjednoczone królestwa do Myrtany.
II wojna z orkami[]
Z powodu srogiego klimatu północnych ziem orkowie podjęli się ponownej próby powrotu na Myrtanę. Orkowie szybko pokonali oddziały okupujące Nordmar i odcięli króla od złóż magicznej rudy, co zmusiło Rhobara do podjęcia drastycznych środków. Orkowie szybko zajęli Silden i Geldern, następnie ruszyli na Trelis, zaczęli również oblegać Gothę i Monterę, które wkrótce zdobyli, aż wreszcie zaczęli zajmować wybrzeże oraz oblegać Vengard. Na dodatek stracili całą swoją flotę w bitwie o Wschodni Archipelag, Khorinis zostało już całkowicie utracone, a asasyni przejęli Varant i zawarli sojusz z zielonoskórymi.
Myrtańczycy się nie poddali i dalej walczyli z wrogiem, ale w przeciwieństwie do barbarzyńców z Nordmaru oni kryli się w swoich obozach i stosowali strategię wojny partyzanckiej. Niektórzy jednak postanowili współpracować z orkami i zaczęli być najemnikami na ich usługach. Reszta narodu została zniewolona i zmuszona do pracy na wykopaliskach.
Kiedy Bezimienny zobaczył, co się dzieje na kontynencie, postanowił pomóc buntownikom i wyzwolił część myrtańskich miast, ale ostatecznie postanowił wygnać bogów z tego świata, więc zabił króla Rhobara II i odszedł z Xardasem do Nieznanych Krain, a ludzie i orkowie nauczyli się żyć w pokoju.
Wojna domowa[]
Niestety pokój nie trwał długo, gdyż w podzielonej na 4 frakcję Myrtanie wybuchła następna wojna. Tym razem Myrtańczycy nie mieli walczyć jedynie z orkami, ale też z własnymi rodakami, gdyż zaczęła się walka o władzę w upadłym królestwie.
Do Myrtany powrócił Bezimienny, który postanowił zakończyć wojnę i zjednoczyć Myrtanę, co pomimo wielu przeciwności mu się udało.
Rządy Rhobara III[]
Rhobar III ponownie postanowił zdominować świat i odbudować dawne imperium Myrtańczyków. Podobnie jak swój poprzednik zajął Nordmar oraz Varant, a następnie ruszył na morze odbić Khorinis i Wyspy Południowe. W wyniku wielu wydarzeń, pomimo sprzeciwu niektórych osób, Myrtana i Argaania podpisały pokój.
Kasty[]
- Obywatele
- Czeladnicy
- Rzemieślnicy
- Straż miejska
- Żołnierze
- Straż Królewska
- Paladyni
- Magowie ognia
- Arcymagowie ognia
- Król
Siedziby[]
Główną siedzibą Myrtańczyków na kontynencie jest stolica królestwa – Vengard. Oprócz tego znajduje się tam wiele miast i wiosek. Na wyspie Khorinis centrum społeczności stanowi miasto o tej samej nazwie, prócz którego znajduje się tam spory majątek ziemski wraz z przynależnymi mu gospodarstwami.
Religia[]
Myrtańczycy w dużej mierze czczą Innosa, ale jest też wielu wyznających Adanosa. Kult Beliara jest z kolei przez nich tępiony.