FANDOM


Ta strona wymaga poprawy! Możesz pomóc Gothicpedii rozwijając ją!
Sprawdź zgodność artykułu z polityką redagowania lub podaj szczegółowy opis potrzebnych zmian.
Prawdopodobnie nasi wrogowie nie przyszli tu z chciwości i żądzy krwi, ale z powodu niedostatku żywności oraz niezwykle długich i srogich zim. Dziesięć lat temu orkowie rozpoczęli kampanię i podbili Nordmar niczym błyskawica; Nordmar, którego broniliśmy przez pięć wyczerpujących lat… Odcięty od znajdujących się tam złóż magicznej rudy, nasz mądry król zmuszony był podjąć drastyczne kroki, które nie zawsze spotykały się z uznaniem mas…
Kronikarka Kodama z dworu Króla Rhobara II

II Wojna z orkami – wojna między ludźmi z Myrtany i Nordmaru a połączonymi siłami orków i asasynów.

Przyczyny wojny Edytuj

Ponad dziesięć lat przed przybyciem Bezimiennego na kontynent, daleko na północy, dalej niż Nordmar, w kraju orków wybuchła niewyobrażalnie sroga zima. Gdy się zakończyła, w ich państwie zapanował nieurodzaj. Mężczyźni zostawili więc swe kobiety i dzieci i orkowie udali się do południowych krajów – ziem ludzi. W pierwszej kolejności pojawili się w Nordmarze. Ludzie jednak nie przyjęli ich pokojowo i wybuchła wojna.

Zajęcie Nordmaru Edytuj

Król Myrtany – Rhobar II – zbroił swoje wojska w oręż z magicznej rudy, wydobywanej w mroźnym Nordmarze. Orkowie, aby uniemożliwić mu to, postanowili napaść na Nordmar. W ciągu kilku miesięcy zajęli te tereny i wypędzili królewską armię, jednak nie udało im się pokonać barbarzyńców, którzy dalej próbowali odzyskać swoje ziemie.

Górnicza Dolina Edytuj

Bezimienny zabijający orka

Bezimienny zabijający orka

Gdy orkowie zajęli Nordmar, Król nie mógł wydobywać z tamtejszych kopalń magicznej rudy. Pozostały mu tylko złoża na wyspie Khorinis. Rhobar kazał więc zsyłać każdego więźnia niezależnie od występku, jaki popełnił do Górniczej Doliny. Tam, pilnowani przez żołnierzy wydobywali rudę do wyrobu broni. By zapobiec ucieczce więźniów, król nakazał otoczyć dolinę magiczną barierą. Wysłał dwunastu magów pod wodzą Xardasa, aby stworzyli barierę. W rzeczywistości magowie utworzyli ją, aby ochronić rudę przed sługami Beliara, nie wiedzieli jednak, że głęboko pod Kolonią żyje sługa mrocznego boga – demon, zwany przez ludzi Śniącym. Dzięki energii Śniącego bariera zwiększyła się do dużo większych niż planowane rozmiarów. Więźniowie wykorzystali ten moment i wybili strażników podczas wielkiego buntu. Król musiał przekazywać więźniom pod wodzą Gomeza wszystko, czego zapragną w zamian za rudę.

Podbicie Myrtany Edytuj

9474317417 Gothic 3 Enhanced Edition RETAIL DVD ISO

Paladyn walczący z orkiem

Orkowie zajmowali miasto po mieście w Myrtanie. Pierwsze padło Silden i Geldern. Następnie przyszedł czas na Trelis. Następnie na długi czas zapanował pat. Wg informacji Ingmara, w późniejszym czasie paladyni odzyskali inicjatywę, w wyniku jakiejś wygranej bitwy, lub szeregu bitew. Być może szykowali się też do odbicia zachodniej części Myrtany.

Wtedy jednak upadła bariera na wyspie Khorinis, w efekcie czego przerwane zostały dostawy magicznej rudy. Król natychmiast podjął fatalną w skutkach decyzję o wysłaniu 100 najlepszych paladynów na wyspę Khorinis. Tym samym orkowie odzyskali inicjatywę i przystąpili do ataku na krainy centralne, z zaskoczenia zajmując nieprzygotowaną do obrony Monterę. Ich kolejnym celem była twierdza Gotha. Paladyni nie oddali jej łatwo. Najeźdźcy nie mogli zdobyć zamku, więc szamani wezwali potężnego demona. Potwór zamienił obrońców Gothy w ożywieńców, a następnie przejął twierdzę i wyrwał się spod panowania orków. Następnie orkowie zajęli wybrzeże: Cape Dun i Ardeę. Broniły się jedynie dwa miasta i zamki: twierdza Faring oraz stolica – Vengard. Równocześnie niedobitki pobitej armii zaczęły się organizować w buntownicze podziemie, które ogarnęło całą Myrtanę, w tym nawet dawno utracone zachodnie ziemie.

Opanowanie Khorinis Edytuj

B01

Jeden z orków okupujących Myrtanę

Tymczasem w Górniczej Dolinie pojawił się Bezimienny, wybraniec bogów. Od początku pragnął zniszczyć barierę. Na początku swoje nadzieje pokładał w tak zwanym Bractwie Śniącego. Jednak gdy Śniący okazuje się demonem, Bezimienny wspiera magów wody. W końcu pomaga Xardasowi – dawnemu przywódcy magów ognia, który stał się nekromantą – sługą Beliara. Xardas pomógł mu wygnać Śniącego do świata Beliara. Demon, odchodząc, zniszczył barierę i wezwał do świata ludzi smoki. Ich przywódca Smok Ożywieniec osiadł w świątyni Beliara na Dworze Irdorath. Pozostałe nawiedziły Górniczą Dolinę. Hordy orków ze swojego miasta wysypały się do Kolonii. Więźniowie uciekli i nikt już nie wydobywał rudy. Przerażony król wysłał na wyspę okręt Esmeralda pod wodzą Lorda Hagena. Paladyni wyruszyli do Górniczej Doliny wraz z ekipą skazańców, gdzie wydobywali rudę. Część z nich broniła oblężonego zamku. Smok Ożywieniec – przywódca sił zła wysyłał na Khorinis coraz liczniejsze hordy Beliara. W końcu dzięki Oku Innosa, Bezimienny pokonał smoki oraz wybrańca Beliara – Kruka. Wyruszył okrętem na Dwór Idorath, gdzie pokonał pana smoków, a następnie odpłynął na kontynent. Dalsze losy wyspy są znane tylko częściowo. Wiadomo tylko, że orkowie zajęli przynajmniej Górniczą Dolinę i Jarkendar. Nie wiadomo jednak, czy pokonali siły Garonda, czy też dopiero zajęli opuszczony zamek. Tak czy inaczej, po zajęciu Górniczej Doliny, wyspa i miasto Khorinis straciły jakiekolwiek znaczenie strategiczne w tej wojnie. Sami orkowie zaś bardzo szybko przerzucili większość siły na kontynent, żeby wesprzeć pobratymców podczas gdy wojna na kontynencie wchodziła w decydującą fazę, a zagrożona została w końcu sama stolica - Vengard, której zdobycie oznaczałoby zakończenie wojny i złamanie oporu ludzi.

Plany Xardasa Edytuj

Gothic-iii-20060511034717164 640w

Orkowie

Nekromanta Xardas chciał zakończyć wojnę. Wiedział, że naprawdę orkowie i ludzie są tylko marionetkami w rękach bogów. Trzeba zatem osłabić bóstwa i oczyścić świat materialny z ich mocy. Pierwszym krokiem do tego było zniszczenie run. Xardas zamieszkał w Nordmarze, uprzednio zniszczywszy magiczne runy. Skutkiem tego była ostateczna klęska ludzi. magowie ognia zostali wybici. Xardas planował też zniszczenie wszystkich boskich artefaktów. Nikt nie wie jednak, gdzie są artefakty Adanosa. Aby je odszukać, Xardas stał się przywódcą orków i pomógł im zdobyć Faring. Orkowie prowadzili wykopaliska, jednak bez skutku. Wtem ponownie zjawił się wybraniec bogów. Podczas kilku tygodni odnalazł zaginione artefakty, otwierając świątynie Pradawnych w Varancie, pokonując Akaschę i zabijając Demona z Gothy.

Bunt asasynów Edytuj

Podczas gdy Bezimienny szukał artefaktów, Asasyni zaatakowali swych dawnych sprzymierzeńców – orków. Zajęli oni przełęcz dzielącą Myrtanę i Varant, a następnie powstali zbrojnie w większości myrtańskich miast.

Koniec wojny Edytuj

Po tym, jak Wybraniec znalazł artefakty, zaniósł je do Xardasa. Nekromanta nakazał je zniszczyć. Bezimienny udał się do huty w Klanie Młota. Okazało się jednak, że ogromny piec jest chroniony przez orkowych żołnierzy. Bezimienny z pomocą Nordmarczyków oczyścił hutę i zniszczył artefakty. Dopełnił się drugi cel Xardasa. Ostatni to pozbycie się boskich wybrańców: Rhobara, Zubena, samego Bezimiennego i nekromanty. Bohater wraz z dawnym generałem, imieniem Lee teleportował się do świątyni w Vengardzie. Dotarł wraz z generałem do sali królewskiej i zabił dotychczasowego króla Myrtany. Następnie wybraniec już sam udał się daleko na południe – do pałacu Ishtar. Dzięki swej sile i magicznej mocy udało mu się przełamać obronę pałacu. Następnie zamordował władcę Asasynów i powrócił do wieży nekromanty. Według planów Xardasa, Bezimienny i on sam mieli udać się na zachodni kraniec Myrtany i otworzyć znajdujący się tam portal. Tak też się stało. Ostatni żyjący wybrańcy opuścili świat ludzi i udali się do Niezbadanych Krain.

Skutki wojny Edytuj

Wojna nie zakończyła się zwycięstwem żadnej ze stron. Zarówno Asasyni, jak i mieszkańcy Myrtany, oraz orkowie wykazali się słabościami. Po odesłaniu ze świata boskiej mocy wszystkie siły zawarły ze sobą pokój. magowie wody dokończyli zadanie Wiecznego Wędrowca i poprowadzili Koczowników. Myrtana zaś została podzielona na cztery frakcje. Lee stał się zarządcą jednej z nich. Osiadł w Vengardzie, lecz władał także Ardeą. Gorn na południu odbudował Gothę, gdzie miał swoją stolicę. Zarządzał także Faring. Na południu Thorus i władca orków Kan rządzili razem Trelis, Monterą i Cape Dun. Na zachodzie zaś bracia Inog i Anog władali wspólnie Geldern i Silden. Nastąpił kruchy pokój między ludźmi i orkami.

Ciekawostki Edytuj

  • Jest to największy konflikt zbrojny w całej sadze Gothic.
  • Z Intro Gothic można wnioskować, że król zaciągał do armii również zwykłych chłopów. Widać w nim jak ork zabija łucznika odzianego jedynie w bieliznę.
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.